ایمپلنت دندان

ایمپلنت ها جهت نگهداری روکش های جایگزین تاج دندان به عنوان ریشه دندان می باشند و درون استخوان فک کار گذاشته می شوند و جنس آنها از تیتانیوم خالص می باشد. بیمار با گذاشتن ایپملنت احساس می کند دندان طبیعی دارد .  دندان های جدید روی این ریشه ها نصب می شوند بعد از اینکه این ریشه ها ی مصنوعی در استخوان محکم شدند . برای ثابت نگه داشتن  دندان مصنوعی از مینی ایمپلنت ها و ایمپلنت های باریک به عنوان محل گیر مناسب برای زمانیکه دندان مصنوعی بیمار گیر کافی را نداشته  استفاده می شود . برای چسباندن ایمپلنت دندان از چسب دندانپزشکی استفاده می شود .

ایمپلنت-دندان

ایمپلنت-دندان

موارد استفاده ایپملنت

  • زمانیکه یک سمت دندان طبیعی باشد و یک یا تعداد بیشتری از یک دندان از انتهای هر قوس دندان از بین رفته باشد .
  • زمانیکه در یک یا هردوتا فک تمام دندانهای ازبین رفته باشند .
  • زمانیکه فاصله بین دندانهای جلو در اثر ازبین رفتن یک دندان در صورتیکه دندانهای کناری آن طبیعی هستند .
  • درصورتیکه در اثر ازبین رفتن یک یا تعداد بیتشتری از یک دندان به خاطر  فاصله زیاد بین آنها  دندان های مجارش طبیعی باشند .

با تحقیقاتی که به عمل آمده است میزان موفقیت  ایپملنت 95% می باشد و این میزان موفقیت در بیمارهای  گونا گون  متفاوت  است  و به عوامل مختلفی بستگی دارد  در افرادی که  دارای بیماریهایی ازقیبل دیابت و  سایش دندان (براکسیسم ) است  میزان موفقیت استقاده از ایمپلنت دندان کاهش می یابد.یکی از مواردی که برای استفاده از ایپملنت اهمیت دارد داشتن  لثه ها  و استخوان فک سالم  و همیطور بدنی  تندرست می باشد. از این رو بهتر است برای استفاده از ایمپلنت با پزشک متخصص خود حتما مشورت کنید .

بهتر است حدود 6 هفته  صبر کنید  برای جایگزین  کردن همزمان ایپملنت و دندان کشیده شده   به ویژه   دندان های خلفی که  دویا سه تا ریشه دارند و بزرگ می باشند .

بعد از اینکه دندان کشیده شد بهترین زمان برای گذاشتن ایمپلنت می باشد.برای اینکه بعداز کشیدن دندان مقداری از استخوان تحلیلی می رود و می توان در حفره دندان  ایمپلنت  را  قرار داد.

زمانی شانس بیشتری برای گذاشتن  ایپملنت  می باشد که  در اثر عفونت مقدار زیادی از دندان از بین نرفته باشد  و دندان ازبین رفته عفونی نباشد .

بنابراین افرادی  می توانند و دارای قابلیت دریافت ایمپلنت باشند که از نظر سیستم بدنی  کاملا سالم هستند و مانعی برای خارج کردن دندان ها و داشتن پروتز ثابت ندارند.

مراقبت های بعد از جراحی بینی

بهتر است بعد از عمل مراقب بینی خود باشید تا زودتر بتوانید نتیجه را مشاهده کنید.

کمپرس یخ

کمپرس یخ جهت کاهش تورم و کبودی مورد استفاد قرار می گیرد. کمپرس یخ را باید هر یک ربع ساعت یکبار استفاده نمود و برداشت. حداکثر زمان استفاده از کمپرس یخ 2 الی 3 روز است.

رژیم غذایی بعد از عمل بینی

بهتر است که از غذاهای آبکی و نرم استفاده کنید و زیاد دهانتان را حرکت ندهید. غذاهایی مانند سوپ، سیب زمینی آب پز غذاهایی مقوی برای رژیم غذایی دوره نقاهت بعد از عمل هستند.

داروهای تجویز شده

بعد از شروع رژیم غذایی حدود 6 ساعت بعد از عمل باید مصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک شروع شود. داروهای تجویز شده شامل قرص های مسکن جهت کاهش درد و قرص های سرماخوردگی و آبریزش بینی و پماد است.
همچنین پزشک برای شما سرم شستشوی بینی تجویز می کند که باید طبق دستور جراح بینی خود از آن استفاده کنید.

مراقبت های بعد از جراحی بینی

چسب زدن بینی

بعد از برداشتن گچ بینی جراح بینی بر روی بینی تان چسب خواهد زد. بهتر است در هفته های اول جراح چسب بینی شما را بزند زیرا در دوهفته  اول چسب بینی در فرم دهی بینی تاثیر زیادی دارد.  وقتی پزشک صلاح دید که چسب نزنید، از چسب زدن خودداری کنید.

ماساژ بینی بعد از جراحی بینی

ماساژ بینی جهت افزایش سرعت کاهش تورم انجام می شود. البته در بینی های گوشتی این کار تاثیر بیشتری دارد. همچنین در بینی هایی که استخوان ضخیم دارند توصیه می شود که ماساژ بینی را انجام دهند.

تزریق آمپول بعد از جراحی بینی

با تزریق آمپول تورم بینی به حد چشمگیری کاهش خواهد یافت. اما بهتر است توجه کنید که در ارتباط با تزریق آمپول باید با پزشک خود مشورت نمایید

ورزش بعد از جراحی بینی

استراحت بیشتر در هفته های اول بعد از جراحی بینی طبیعی توصیه می شود زیرا اینکار باعث بهبودی هرچه زودتر شما خواهد شد و ترمیم زخم های بینی تان بهتر انجام خواهد گرفت. بعد از گذشت یک هفته می توانید فعالیت های معمولی تان را شروع کنید. برای انجام فعالیت های کمی سنگین تر و پیاده روی سریع می توانید از هفته دوم شروع نمایید.

پرفشاری خون

آزمایشگاه ، آزمایشگاه پزشکی

چه افراد بیشتر در معرض پرفشاری خون هستند؟

افزایش فشار خون در بین افراد بالاتر از 45 سال متداول است. در این بین سهم مردان بیش از زنان است. این آمار در افراد بالای 65 سال به عکس است به نحوی که زنان بیشتر تحت تاثیر پرفشاری خون قرار می گیرند.

داشتن سابقه خانوادگی از عوامل افزاینده ریسک ابتلا به فشار خون بالا است. همچنین نژاد نیز در افزایش ریسک ابتلا به این بیماری موثر است؛ چنانکه فشار خون بالا و عوارض ناشی از آن در سیاه پوستان بیشتر مشاهده شده است. همچنین حدود 60% از افراد دیابتیک شرایط پر فشاری خون را تجربه کرده اند. آمارها حاکی از آن است که از هر 5 فرد مبتلا به پر فشاری خون،1 نفر از ابتلا به این بیماری آگاه نیست. که این مهم، از عمده ترین ریسک فاکتورهای حمله قلبی و سکته مغزی است. عدم درمان مناسب برای فشار خون بالا می تواند منجر به ایجاد آسیب های قلبی، مغزی، کلیوی، ریوی و اختلال در گردش خون بدون هیچ علامت خاصی شود .

ممکن است برخی افراد با بالا رفتن شدید فشار خون دچار علائم زیر شوند:

– سر درد شدید

– سرگیجه

– تنگی نفس

– تاری دید

– احساس نبض در سر یا گردن

– حالت تهوع

-خستگی

-درد در قفسه سینه

-وجود خون در ادرار

دلایل پرفشاری خون چیست؟

دلایل بسیاری برای افزایش فشار خون وجود دارد اما علت دقیق آن مشخص نیست.

دلایل محیطی: از جمله عوامل افزاینده فشار خون میتوان به عادات غذایی و سبک زندگی اشاره کرد. برخی از این عوامل عبارتند از:

• سیگار کسیدن

• اضافه وزن و چاقی

• کمبود فعالیت فیزکی

• مصرف زیاد نمک و حساسیت به سدیم

• مصرف الکل

• استرس

• افزایش سن

• عوامل ژنتیکی

• اختلالات

• غده آدرنال و تیروئید

• اختلالات خواب

• بیماری های مزمن کلیوی

• کمبود ویتامین D